Pokazywanie postów oznaczonych etykietą industrialne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą industrialne. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 14 czerwca 2015
Krapkowice, opolskie - Zakłady Papiernicze
Miasteczko Krapkowice okazuje się mieć więcej urbexu do zaoferowania niż można by się spodziewać. Następnym punktem "turystycznym" na naszym szlaku exploringu były w połowie opuszczone zakłady papiernicze. W połowie opuszczone - można by pomyśleć że skoro tylko polowa nadawała się do zwiedzania to owa powierzchnia była niezbyt rozległa. Nic bardziej mylnego. Moglibyśmy ten obiekt określić mianem opuszczonego miasteczka, gdyż budynki ciągnęły się w nieskończoność.
Na pierwszy ogień poszła przyzakładowa przychodnia. Ogólnie rzecz biorąc masa szkła i miliony pokoi które wcześniej były siedzibami cenionych lekarzy. Zwiedzaliśmy to miejsce dosyć długo ponieważ korytarze nie miały końca a każde pomieszczenie kryło w sobie własną, tragiczną historię. Oczywiście nie mogło być zbyt poważnie, bo Magda kręciła film i skupiając się na ekranie dostała prawie zawału serca wchodząc sobie do kolejnego pomieszczenia i widząc schylonego Szymona. Rzecz jasna cięta riposta ze strony Krzysztofa padła i tak powstało hasło "opuszczona dupa".
Parter piętro i strych wyglądały podobnie, tyle że na strychu ktoś spalił tonę dokumentów, wiec woń okadzonego papieru dosyć dawała się we znaki. Po przychodni ruszyliśmy w stronę chyba 10 budynków gdzie większa część z nich była w stanie kompletnego rozkładu. Po drodze minęliśmy wieżę na którą de facto można by wejść i zaznaczymy że męska część teamu była bardzo skora to zrobić ale BHP naszym pierwszym przykazaniem, a że schodki nie były bynajmniej pewne, ruszyliśmy dalej. Budynki, które zwiedzaliśmy były ogromne, puste i zarośnięte. Wchodziliśmy kolejno do każdego i ok. 10 min spędzaliśmy rozglądając się wokół siebie. Majestat tych budowli, które przegrały walkę z nieuchronnym biegiem czasu spowodował u nas chwile refleksji. Może miejsca w których dziś mieszkamy czy pracujemy będą tak wyglądać za 20 lat? A cofając się 20 lat wstecz i patrząc na te ruiny możemy dostrzec brygadzistę w białym kasku drącego mordę na pracowników i patrzącego każdemu przez ramie. Ach tyle refleksji ale miejsce refleksyjne - tak nas powitały i pożegnały zakłady papiernicze w Krapkowicach.
Ekipa GROZI ZAWALENIEM
Więcej zdjęć tutaj.
Nasz fanpage.
poniedziałek, 13 kwietnia 2015
Dobrzeń Wielki, opolskie - Cegielnia
Jadąc do Dobrzenia Wielkiego, małej miejscowości koło Opola, planowaliśmy zwiedzić dwa opuszczone obiekty. Oto jeden z nich.
Na internecie natknęliśmy się na informację, jakoby Stara Cegielnia w Dobrzeniu Wielkim znajdowała się w szczerym polu, co nie jest do końca prawdą. Bardzo blisko cegielni znajduje się droga, przy której stoją posesje. Decydując się na eksplorację, jesteśmy wystawieni na widok okolicznych mieszkańców, którzy podobno nie są nastawieni zbyt entuzjastycznie do osób kręcących się po obiekcie. Nam jednak nikt spokoju nie zakłócił i zwiedzanie tego bardzo ciekawego miejsca odbyło się w spokoju. To, co rzuca się w oczy jako pierwsze, to pozostawiony sprzęt, którym usiana jest cegielnia. Wygląda to tak jakby robotnicy pewnego dnia wyszli z fabryki, żeby więcej tam nie wrócić i wszystko zostało na swoim miejscu aż do dzisiaj. Wrażenia nie psuję nawet to, że część cegielni nadal jest nadal eksploatowana. Mimo, że w środku można natknąć się na nowe sprzęty, a jedno pomieszczenie jest zamknięte (przez okno widać było np. fakturę z niedawną datą) nie wpływa to znacząco na klimat pomieszczenia. Po zwiedzaniu dolnej części i obfotografowaniu całego tego żelastwa (cóż za zdziwienie, że koneserzy złomu nie zajęli się jeszcze tym wszystkim!) mogliśmy wspiąć się na górę. Z pewnymi przeszkodami pokonaliśmy nieprzyjazną, pionową powierzchnię płaską i trafiliśmy do ciekawego pomieszczenia. W tle można było usłyszeć kojarzące się z elektrycznością buczenie, jednak całość nadal robiła wrażenie zatrzymanej w czasie. Wrażenia musieliśmy jednak chłonąć we trójkę, gdyż jeden z naszych "współzwiedzających" udał się na samotną podróż w jemu tylko znane zakątki cegielni. Jeszcze chwila na rzut okiem na całość z góry i znów znaleźliśmy się na parterze, żeby później już w komplecie zwiedzić ostatni punkt programu. Po krótkich poszukiwaniach udało nam się natrafić na ciemne korytarze z piwnicznym klimatem. W ruch poszły latarki, a całość przeszliśmy z delikatnym dreszczykiem niepokoju (i masą pajęczyn na sobie). Dopiero wychodząc z drugiej strony zobaczyliśmy tabliczkę z zakazem wejścia.
Jadąc od Opola do Cegielni dojedziemy w następujący sposób. Mijając Dobrzeń Mały wjeżdżamy od razu do Dobrzenia Wielkiego. Interesujący nas obiekt znajduję się po lewej stronie, zaraz na początku miejscowości, niedaleko Odry.
Więcej zdjęć tutaj.
Nasz fanpage.
Oto co o cegielni można znaleźć w internecie: "Pierwsze cegły wypalano w piecu polowym, praca nie były zmechanizowane np. glinę mieszano nogami. Po śmierci pierwszych właściciel cegielnia przeszła w ręce syna jednego z nich, Jana Kijańskiego. W 1956 roku zakład przejął jego zięć Franciszek Sonsała. Ruszyła produkcja cegły pełnej, dziurawki i stropowej. Wprowadzono mechanizację procesów produkcji. Od 1989 roku właścicielem firmy jest pan Franciszek i jego syn Bernard, czyli przedstawiciel czwartego pokolenia. Cegielnie znajdowały się też w Chróścicach, Siołkowicach, Popielowie." (znalezione na portalu http://www.interklasa.pl)
Subskrybuj:
Posty (Atom)









