Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dobrzeńwielki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dobrzeńwielki. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 19 kwietnia 2015

Dobrzeń Wielki, opolskie - Szkoła


    Następnym punktem na naszej mapie eksploracji jest opuszczona szkoła w Dobrzeniu Wielkim. Pojechaliśmy do niej wracając z cegielni, która była w poprzednim poście i mimo iż sama szkoła była nieduża i raczej nie wyglądająca jakby miała nas powalić na kolana, to przecież nie mogliśmy jej sobie ot tak odpuścić.
    Kabaret zaczął się nim zdążyliśmy wejść, bo wejścia nie było - wszystko co wyglądało jak drzwi zostało zabite dechami na amen. Jednakże po dokładnym obejściu budynku zauszkołważyliśmy okienko. Niewielkie, jednakże otwarte. Nie zastanawiając się wiele wpełznęliśmy do środka. Wewnątrz odkryliśmy puste i kompletnie zdewastowane sale klasowe. Nie było tam wiele do oglądania poza leżącymi dookoła kawałkami cegieł i gruzu. Po wyjściu z klasy zobaczyliśmy malutki, pusty korytarz w którym wzrok nasz przykuła jedna rzecz, mianowicie rządek wieszaczków na (zapewne) dziecięce kurtki. Każdy z nas oczami wyobraźni zobaczył tłum dzieciaków pospiesznie zrzucających odzienie wierzchnie, by zdążyć na lekcje, oraz głuchy dzwonek, przypominający, że pośpiech jest wskazany, bo nauczyciel już czeka w klasie.
    Z korytarza wiły się schody, które męska część ekipy postanowiła zbadać dokładniej. Ostrożnie weszli na górę, jednak schodom wyraźnie się to nie spodobało, bo wydawały z siebie przeraźliwie skrzypiące dźwięki. Okazało się, że na piętrze nie ma podłogi, jedynie rozłożone belki (nie wyglądające zachęcająco do spacerowania po nich). Nie chcąc ryzykować upadku, w razie złamania się belki, odpuścili i zeszli na dół. Rzecz jasna BHP na pierwszym miejscu.
    Reszta udała się na eksplorację piwnicy, ale poza stertą gruzu i śmieci, nie było tam nic godnego uwagi. Po zrobieniu jeszcze kilku zdjęć na parterze zdecydowaliśmy się wyjść. I tu sprawy się trochę pokomplikowały.  Pierwszy przez okno wyszedł Szymon i zajęło mu to zaledwie 5 sekund. Następna w kolejce była Magda, która już przymierzała się do wyjścia, jednak odskoczyła z powrotem, oznajmiając wszem i wobec, że na parapecie leży zgnieciona mysz. Po 5 minutach stwierdzeń typu "biedna myszka!" Krzychu zabrał biedne zwierzątko i Magda mogła się wydostać. Za nią śmignęła Nat i następny w kolejce Krzychu przymierzał się do opuszczenia szkoły. Przodem, tyłem, bokiem, ręką, głową - no jakoś nie mógł wyjść. Oczywiście reszta grupy postąpiła tak, jak każdy inny prawdziwy przyjaciel by postąpił - porobiła mnóstwo śmiesznych zdjęć.

Gdy już każdy z nas był na zewnątrz podzieliliśmy się wrażeniami i ruszyliśmy samochodem w kolejne miejsce, które zobaczycie w następnym poście.

ekipa GROZI ZAWALENIEM

Więcej zdjęć tutaj.
Nasz fanpage.  



 



 Więcej informacji tu. (Zdjęcie nr 4) 


poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Dobrzeń Wielki, opolskie - Cegielnia


    Jadąc do Dobrzenia Wielkiego, małej miejscowości koło Opola, planowaliśmy zwiedzić dwa opuszczone obiekty. Oto jeden z nich.

    Na internecie natknęliśmy się na informację, jakoby Stara Cegielnia w Dobrzeniu Wielkim znajdowała się w szczerym polu, co nie jest do końca prawdą. Bardzo blisko cegielni znajduje się droga, przy której stoją posesje. Decydując się na eksplorację, jesteśmy wystawieni na widok okolicznych mieszkańców, którzy podobno nie są nastawieni zbyt entuzjastycznie do osób kręcących się po obiekcie. Nam jednak nikt spokoju nie zakłócił i zwiedzanie tego bardzo ciekawego miejsca odbyło się w spokoju. To, co rzuca się w oczy jako pierwsze, to pozostawiony sprzęt, którym usiana jest cegielnia. Wygląda to tak jakby robotnicy pewnego dnia wyszli z fabryki, żeby więcej tam nie wrócić i wszystko zostało na swoim miejscu aż do dzisiaj. Wrażenia nie psuję nawet to, że część cegielni nadal jest nadal eksploatowana. Mimo, że w środku można natknąć się na nowe sprzęty, a jedno pomieszczenie jest zamknięte (przez okno widać było np. fakturę z niedawną datą) nie wpływa to znacząco na klimat pomieszczenia. Po zwiedzaniu dolnej części i obfotografowaniu całego tego żelastwa (cóż za zdziwienie, że koneserzy złomu nie zajęli się jeszcze tym wszystkim!) mogliśmy wspiąć się na górę. Z pewnymi przeszkodami pokonaliśmy nieprzyjazną, pionową powierzchnię płaską i trafiliśmy do ciekawego pomieszczenia. W tle można było usłyszeć kojarzące się z elektrycznością buczenie, jednak całość nadal robiła wrażenie zatrzymanej w czasie. Wrażenia musieliśmy jednak chłonąć we trójkę, gdyż jeden z naszych "współzwiedzających" udał się na samotną podróż w jemu tylko znane zakątki cegielni. Jeszcze chwila na rzut okiem na całość z góry i znów znaleźliśmy się na parterze, żeby później już w komplecie zwiedzić ostatni punkt programu. Po krótkich poszukiwaniach udało nam się natrafić na ciemne korytarze z piwnicznym klimatem. W ruch poszły latarki, a całość przeszliśmy z delikatnym dreszczykiem niepokoju (i masą pajęczyn na sobie). Dopiero wychodząc z drugiej strony zobaczyliśmy tabliczkę z zakazem wejścia.

    Jadąc od Opola do Cegielni dojedziemy w następujący sposób. Mijając Dobrzeń Mały wjeżdżamy od razu do Dobrzenia Wielkiego. Interesujący nas obiekt znajduję się po lewej stronie, zaraz na początku miejscowości, niedaleko Odry.

Więcej zdjęć tutaj.
Nasz fanpage.







    Oto co o cegielni można znaleźć w internecie: "Pierwsze cegły wypalano w piecu polowym, praca nie były zmechanizowane np. glinę mieszano nogami. Po śmierci pierwszych właściciel cegielnia przeszła w ręce syna jednego z nich, Jana Kijańskiego. W 1956 roku zakład przejął jego zięć Franciszek Sonsała. Ruszyła produkcja cegły pełnej, dziurawki i stropowej. Wprowadzono mechanizację procesów produkcji.  Od 1989 roku właścicielem firmy jest pan Franciszek i jego syn Bernard, czyli przedstawiciel  czwartego  pokolenia. Cegielnie znajdowały się też w Chróścicach, Siołkowicach, Popielowie." (znalezione na portalu http://www.interklasa.pl)